شهر من گناباد

قلعه دختر:

آن سوي شهر بيدخت پشت روستاي زيباي شوراب تپه اي است. بالاي اين تپه مخروبه هاي قلعه اي به چشم مي خورد كه قلعه دختر نام گرفته است.
از جاده اي اصلي وارد روستا مي شوي از كنار آب انبار ، گله گوسفندان و خانه هاي قديمي عبور مي كني و كنار قناتي كه آبش حال و حوصله حركت ندارد و خشك مي نمايد توقف مي كني. از اينجا را بايد پياده بروي.
تپه ي بلندي به نظر مي رسد . اما هرچه نگاه مي كني خبري از برج و بارو هاي بلند و سربفلك كشيده نيست.
مي گويد خيلي قديمي است. در دوره ساسانيان براي نظاميان ساخته شده است. بعد از اسلام در زمان سلجوقيان دوباره به كارشان آمده و بازسازي اش كرده اند . از آن زمان تا كنون رها بوده است.
چرا قلعه دختر؟ اين نام  از ناهید الهه آب گرفته شده است و يا قبر شاهزاده خانمي در اين قلعه است. هر دو را در كتاب ها نوشته اند. البته در چند شهر ديگر ايران نيز قلعه هايي به همين نام داريم.

 بالاتر كه مي روي ديوارها بيشتر ديده مي شود. ديوارها سنگي هستند ، سنگ روي سنگ و در ميان آنها گچ فراوان ديده مي شود. از ميان سنگ، ريگ هاي سياه كوچكي بيرون مي آيد كه بعد معلوم مي شود  زغال هستند .
كاملا معلوم است ديوارهاي بلندي سرتاسر قله را گرفته بوده است و اكنون فقط برشي از هر قسمت باقي  مانده است.
از بلند ترين نقطه كوه بر فضاي وسيعي تسلط ديد داري و اين اهميت  قلعه را روشن مي نمايد . قلعه اي كه روزگاري در دست اسماعيليان بوده ، قومي كه قلعه هاي اسرار آميزشان معروف است!
در بالاي كوه حوض مانندي مي بيني با عمق حدود 150 سانتيمتر. اينجا محل ذخيره آب بوده است و ديواره هايش را با ساروج مقاومي كه از نفوذ آب جلوگيري مي كند پوشيده اند. كاملا سالم است اما كو  آب؟!
از نكات زيباي قلعه سفال ها و شيشه ها هستند.  خاك هر قسمت را كمي زير و رو كني حتما تكه شيشه اي و يا سفالي رنگي خواهي يافت. اين ويرانه را صاحبي خوش ذوق بوده است. آجرهاي سفالي كه بر بالاي سنگ هاي ديوار  و قسمت هاي داخلي  قلعه كار مي شده است  در گوشه و كنار ديده مي شوند

از بالاي بلندي روستاي شوراب چه زيبا است. در كنار كشمون نه چندان آبادش با زمين هاي زرد از گندم آماده درو! آن دورتر شهر بيدخت ديده مي شود و پشت سر كوه ديگري است كه خيلي نزديك است اما  طبق نقشه حداقل يك كيلومتر فاصله دارد.
منبع : پايگاه خبري شهرستان گناباد